Posted in

ในวันแรกที่ฉันเข้าเรียนมหาวิทยาลัย ฉันสั่งระงับบัตรแบล็กการ์ดเสริมของตัวเอง—และนั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ “ลูกคนรวยปลอม” ผู้เลี้ยงทั้งห้องด้วยเงินของครอบครัวฉัน เริ่มตัวสั่น

ในวันแรกที่ฉันเข้าเรียนมหาวิทยาลัย ฉันสั่งระงับบัตรแบล็กการ์ดเสริมของตัวเอง—และนั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ “ลูกคนรวยปลอม” ผู้เลี้ยงทั้งห้องด้วยเงินของครอบครัวฉัน เริ่มตัวสั่น

ในวันแรกของชีวิตมหาวิทยาลัย ฉันทำเพียงอย่างเดียวก่อนจะก้าวเข้าไปในห้องเรียน

ฉันสั่งล็อกบัตรแบล็กการ์ดเสริมที่ออกในชื่อของฉัน

ไม่กี่วินาทีต่อมา ฉันเห็นสีหน้าของโรวิค บัวนาเวนตูรา ซีดเผือดลงทันที—ชายที่อ้างตัวว่าเป็นลูกชายของนักธุรกิจที่ร่ำรวยที่สุดในมาคาติ

และในวินาทีนั้นเอง ฉันก็พิสูจน์ได้ว่า…

ชีวิตนี้ ฉันจะไม่เป็นเหยื่ออีกต่อไป

เมื่อฉันเดินเข้าไปในห้อง 4B ของมหาวิทยาลัยซาน เฟลิเป เสียงโหวกเหวกในห้องแทบทำให้เพดานถล่ม

“โรวิค! นายซื้อ MacBook ที่อยู่ในตะกร้าของฉันจริงเหรอ?!”

“ไม่ใช่แค่นั้นนะ! กล้อง รองเท้า แล้วก็เคสมือถือของฉัน เขาก็จ่ายให้หมด!”

“โชคดีชะมัด! เราได้เรียนกับลูกชายของ Buenaventura Group!”

ท่ามกลางเสียงชื่นชมทั้งหมด โรวิคนั่งอยู่ราวกับเจ้าชาย

ขาข้างหนึ่งพาดเก้าอี้ เอนหลังอย่างสบาย ๆ

นาฬิกาหรูสวมอยู่บนข้อมือ

พร้อมรอยยิ้มของคนที่คุ้นเคยกับการได้รับคำสรรเสริญ

เขาคือผู้ชายประเภทที่แค่มองครั้งแรก ก็รู้ได้ทันทีว่าเคยชินกับการสั่งการโลกทั้งใบ

แต่ฉัน…

ฉันรู้ความจริง

ในชีวิตก่อนหน้า เขาคือคนที่ทำลายชื่อเสียง ศักดิ์ศรี และเกือบทั้งชีวิตของฉัน

วันแรกของการเรียนในตอนนั้นก็เหมือนวันนี้

เขาแกล้งทำเป็นมหาเศรษฐี

จ่ายค่าสินค้าในตะกร้าออนไลน์ให้เพื่อนแทบทั้งห้อง

พาพวกเราไปกินร้านอาหารหรู

วันต่อมายังพาทั้งชั้นไปเดินห้างลักชัวรีในย่าน BGC อีกด้วย

ทุกคนคิดว่าเป็นเงินของเขาเอง

แต่เมื่อบิลรวมพุ่งสูงเกิน 22 ล้านบาทไทย

คนที่ได้รับแจ้งเตือนจากธนาคารกลับเป็นฉัน

บัตรแบล็กการ์ดเสริมที่ฉันทำไว้ให้พ่อ—อัลฟอนโซ บัวนาเวนตูรา—ถูกโรวิคถืออยู่

ใช่

อัลฟอนโซ บัวนาเวนตูรา คือพ่อของฉัน

แต่ฉันใช้นามสกุลของแม่

อมารา วิลลานูเอวา

ดังนั้นจึงไม่มีใครรู้ว่าฉันคือทายาทตัวจริงของตระกูลบัวนาเวนตูรา

ตอนที่ฉันเผชิญหน้ากับโรวิคและบอกว่าบัตรใบนั้นเป็นของฉัน

เขาไม่ได้กลัวเลย

ตรงกันข้าม เขากลับโมโห

“อมารา ถ้าเธออยากเล่นเป็นเด็กไฮโซ ก็อย่ามาอ้างว่าบัตรนี่เป็นของเธอ”

เขาพูดต่อหน้าทุกคน

“ฉันรู้ว่าเธอเป็นแค่นักเรียนทุน ถ้าอยากใช้ชีวิตหรู ๆ ก็ไปคบกับเศรษฐีจริง ๆ สิ”

เมื่อฉันเปิดแอปธนาคารให้ดู

ซึ่งแสดงชัดเจนว่าฉันคือเจ้าของบัตรหลัก

และอัลฟอนโซเป็นเพียงผู้ใช้บัตรเสริม

โรวิคกลับตะโกนลั่น

“เธอแฮ็กบัญชีฉัน! เธอกำลังพยายามขู่ฉัน!”

เพราะทั้งห้องเอาใจเขา

ทุกคนจึงเชื่อเขา

พวกเขาหัวเราะเยาะฉัน

เรียกฉันว่า

นักไต่เต้าสังคม

นักล่าทรัพย์

ผู้หญิงที่คอยหาจับคนแก่รวย ๆ

และคืนนั้นเอง

เพื่อนบางคนยังช่วยเขาพาฉันไปที่โรงแรม เพื่อ “สั่งสอนบทเรียน” ให้ฉัน

ฉันจะไม่เล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิตก่อนหน้านั้น

แค่บอกว่า

ฉันตายไปโดยที่ไม่มีใครเคยได้ยินความจริง

ดังนั้นเมื่อฉันลืมตาขึ้นอีกครั้ง

และพบว่าตัวเองย้อนกลับมายังวันแรกของการเรียน

ฉันรู้ทันทีว่า

ฉันจะใจดีเหมือนเดิมไม่ได้อีกแล้ว

ฉันจะไม่รอให้พวกเขาทำร้ายก่อน แล้วค่อยตอบโต้

ขณะที่ฉันยืนอยู่ตรงประตู

โรวิคก็เห็นฉัน

เขายิ้มทันที

“อมารา เธอมาแล้วเหรอ”

น้ำเสียงหวาน

แต่ดวงตาเย็นชา

“ฉันเพิ่งจ่ายค่าของในตะกร้าออนไลน์ให้เพื่อน ๆ เสร็จ เอามือถือมาให้ฉันสิ ของทั้งหมดในตะกร้าของเธอ ฉันจ่ายให้เอง”

เหล่าสาว ๆ กรี๊ดกันทันที

“อมารา โชคดีมาก!”

“โรวิคใจกว้างสุด ๆ!”

“ถ้าเป็นฉันนะ ตอบตกลงไปแล้ว!”

โรวิคเดินเข้ามาและยื่นมือเพื่อหยิบโทรศัพท์ของฉัน

แต่ก่อนที่เขาจะสัมผัสมันได้

ฉันถอยหลังหนึ่งก้าว

มองตาเขาตรง ๆ แล้วส่งยิ้มกลับ

“ถ้านายอยากจีบฉันจริง ๆ”

ฉันพูด

“จ่ายแค่ตะกร้าออนไลน์มันยังไม่พอหรอก”

ทั้งห้องเงียบกริบ

คิ้วของเขาขมวดเล็กน้อย

“หมายความว่าไง?”

ฉันชี้ไปที่โทรศัพท์ของเพื่อนคนหนึ่ง

ซึ่งยังเปิดเว็บไซต์ร้านหรูค้างอยู่

“ถ้านายเป็นลูกของครอบครัวที่รวยที่สุดในมาคาติจริง ทำไมถึงจ่ายแค่ของออนไลน์ล่ะ?”

“พรุ่งนี้พาพวกเราทั้งหมดไป Crown Vista Mall ใน BGC สิ”

“บูติกหรู กระเป๋าแบรนด์เนม นาฬิกา เครื่องประดับ”

“ใครอยากได้อะไร นายจ่ายให้หมด”

ราวกับมีระเบิดลงกลางห้อง

“Crown Vista? ห้างที่พวกดารากับ CEO ไปกันน่ะเหรอ?!”

“กระเป๋าใบเดียวที่นั่นก็เกือบล้านบาทแล้ว!”

“อมารา เธอกล้าพูดมาก!”

ฉันเห็นความตื่นตระหนกในดวงตาของโรวิค

เพียงชั่ววินาทีเดียว

แต่ฉันเห็นมัน

หลังจากนั้น

เขาก็ฝืนยิ้มอีกครั้ง

“ได้สิ”

เขาพูด

“ถ้านั่นคือสิ่งที่อมาราต้องการ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ?”

“พรุ่งนี้ ฉันจะเลี้ยงทั้งชั้นที่ Crown Vista ไม่มีลิมิต”

ทั้งห้องแทบคลั่งด้วยความดีใจ

บางคนกระโดด

บางคนไลฟ์สด

บางคนรีบโพสต์สตอรี่ทันที

“Block 1A Shopping Spree with Billionaire Heir!”

ส่วนฉัน

เพียงนั่งลงเงียบ ๆ

ใต้โต๊ะเรียน

ฉันมองหน้าจอโทรศัพท์

มีข้อความแจ้งเตือนจากธนาคาร

“คำขอระงับบัตรเสริมหมายเลขลงท้าย 0918 ของคุณได้รับการดำเนินการแล้ว บัตรจะถูกยกเลิกถาวรภายใน 24 ชั่วโมง”

ฉันยิ้มอย่างเย็นชา

พรุ่งนี้ เวลา 15:00 น.

ซึ่งเป็นเวลาที่กิจกรรมช้อปปิ้งเริ่มต้น

บัตรใบนั้นจะใช้การไม่ได้

และเมื่อถึงตอนนั้น

ทุกคนจะได้เห็นว่า

โรวิค บัวนาเวนตูรา เป็นใครกันแน่

วันถัดมา

บรรยากาศของทั้งชั้นเรียนที่ Crown Vista Mall คึกคักราวกับงานเทศกาล

ทุกคนสวมเสื้อผ้าที่ดีที่สุด

บางคนยังเตรียมถุงช้อปปิ้งสำรองมา

บางคนแต่งหน้าเหมือนกำลังจะเดินพรมแดง

โรวิคคือดาวเด่นของงาน

“หยิบอะไรก็ได้ตามใจ!”

เขาตะโกนกลางโซนลักชัวรี

“วันนี้ไม่มีคำว่าประหยัด ฉันจ่ายให้หมด!”

เสียงปรบมือดังสนั่น

ส่วนฉันเดินตามหลังเงียบ ๆ

เพียงชั่วโมงเดียว

เคาน์เตอร์ก็เต็มไปด้วย

กระเป๋าแบรนด์เนม

นาฬิกาหรู

รองเท้า

น้ำหอมนำเข้า

แล็ปท็อป

เครื่องประดับ

และสินค้าอีกนับไม่ถ้วน

ยอดรวมเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

6 ล้านบาท

12 ล้านบาท

18 ล้านบาท

ในที่สุด

พนักงานแคชเชียร์ก็ยิ้มอย่างสุภาพแล้วกล่าวว่า

“ยอดรวมทั้งหมดของคุณคือ 25,740,000 บาท”

เพื่อนร่วมชั้นหลายคนกลืนน้ำลายอย่างประหม่า

แต่โรวิคยังคงแสร้งทำเป็นมั่นใจ

เขาหยิบบัตรสีดำออกมาจากกระเป๋าสตางค์

บัตรใบเดียวกับที่เคยเป็นคำสาปในชีวิตของฉัน

เขายื่นให้พนักงาน

“รูดเลย”

เขาพูด

บัตรแตะเครื่องชำระเงิน

เครื่องส่งเสียงดัง

หนึ่งครั้ง

สองครั้ง

จากนั้น

ข้อความสีแดงก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

TRANSACTION DECLINED. CARD BLOCKED.

ทั่วทั้งชั้นของห้างหรูเงียบกริบในทันที

และท่ามกลางความเงียบนั้น

โทรศัพท์ของฉันก็ดังขึ้น

สายเรียกเข้าจากคนที่ควรเผชิญหน้ากับความจริงมานานแล้ว

นี่คือบทสรุปและตอนจบของเรื่องราวการล้างแค้นของอมารา:

บทสรุป: จุดจบของราชากำมะลอ

ฉันกดรับสายต่อหน้าทุกคน พร้อมเปิดลำโพง เสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยของ อัลฟอนโซ บัวนาเวนตูรา ดังสะท้อนผ่านลำโพงโทรศัพท์ชัดเจนจนคนรอบข้างได้ยิน

“อมารา ลูกรัก บัตรเสริมที่พ่อให้คนสนิทเอาไปใช้ทำไมถึงถูกระงับ? แล้วทำไมระบบแจ้งเตือนว่ามีความพยายามจะรูดเงินเกือบ 26 ล้านบาทที่ห้างของครอบครัวเรา?”

คำว่า “ลูกรัก” และ “ห้างของครอบครัวเรา” ราวกับสายฟ้าที่ฟาดลงมากลางใจของทุกคนในห้องโถงหรู โรวิคที่กำลังอ้าปากจะโวยวายใส่พนักงานแคชเชียร์ถึงกับแข็งค้าง ใบหน้าของเขาซีดเผือดจนไร้สีเลือด มือที่ถือบัตรดำสั่นเทาจนแทบประคองไว้ไม่อยู่

“ไม่มีอะไรค่ะคุณพ่อ” ฉันตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่ทรงพลัง “แค่มียอดมนุษย์หน้าหนาบางคน ขโมยบัตรเสริมที่คุณพ่อทำหายไปแอบอ้างว่าเป็นทายาทบัวนาเวนตูรา แล้วเอามาหลอกเปย์เพื่อนเพื่อสร้างภาพน่ะค่ะ”

“อะไรนะ?!” น้ำเสียงของปลายสายเปลี่ยนเป็นดุดันและทรงอำนาจทันที “กล้าดีข้ามเส้นตระกูลบัวนาเวนตูรา! พ่อจะส่งฝ่ายกฎหมายและบอดี้การ์ดไปเดี๋ยวนี้”

ฉันกดวางสาย ก่อนจะหันไปสบตากับเพื่อนร่วมชั้นทุกคนที่ตอนนี้อ้าปากค้าง สายตาที่เคยยกย่องโรวิคบัดนี้เปลี่ยนเป็นความสับสนและเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความรังเกียจ

“ระ…โรวิค นายอธิบายมาสิ! บัตรโดนบล็อกได้ยังไง?!” เพื่อนสนิทของเขาคนหนึ่งเค้นเสียงถาม

“ฉัน… ฉันแค่… ระบบธนาคารน่าจะรวน! ฉันคือลูกชายของบัวนาเวนตูรานะ!” โรวิคยังคงพยายามโกหกคำโต เขาตะโกนใส่พนักงาน “รูดใหม่! ฉันบอกให้รูดใหม่ไง!”

“ไม่ต้องรูดแล้วค่ะ” เสียงเฉียบขาดของหญิงวัยกลางคนในชุดสูทภูมิฐานดังขึ้น เธอคือผู้จัดการใหญ่ของ Crown Vista Mall ที่รีบวิ่งตรงมาพร้อมกับบอดี้การ์ดร่างยักษ์สี่คน “ทางเราได้รับคำสั่งตรงจากท่านประธานอัลฟอนโซ ให้ควบคุมตัวคุณ โรวิค ซานโตส ลูกชายของอดีตคนขับรถที่ถูกไล่ออกข้อหายักยอกทรัพย์ค่ะ!”

คำสารภาพจากปากผู้จัดการห้างทำลายหน้ากากของโรวิคจนหมดสิ้น เพื่อน ๆ ทั้งห้องส่งเสียงฮือฮา บางคนกรีดร้องด้วยความอับอายที่ไปกราบไหว้คนลวงโลก และหลายคนเริ่มหวาดกลัวเมื่อนึกถึงสิ่งที่คุณหนูตัวจริงอย่างฉันเพิ่งเผชิญมา

“อมารา… เธอแกล้งฉัน! เธอวางแผนทั้งหมดนี้!” โรวิคฟิวส์ขาด เขาพุ่งตัวจะเข้ามาหาฉันด้วยความคุ้มคลั่ง แต่กลับถูกบอดี้การ์ดรวบตัวลงไปกองกับพื้นอย่างหมดสภาพ

ฉันเดินเข้าไปใกล้เขา ช้อนสายตามองต่ำลงไปที่ร่างที่กำลังสั่นเทาเหมือนหมาจนตรอก ยิ้มบาง ๆ ที่มุมปาก—รอยยิ้มเดียวกับที่เขาเคยใช้เหยียบย่ำฉันในชาติก่อน

“ในชีวิตก่อน… นายเคยถามฉันใช่ไหมว่า ถ้านักเรียนทุนอยากใช้ชีวิตหรู ๆ ก็ให้ไปคบกับเศรษฐีจริง ๆ” ฉันกระซิบให้ได้ยินกันเพียงสองคน “เสียใจด้วยนะโรวิค… ชาตินี้ฉันไม่ต้องหาจับใคร เพราะฉันคือคนที่ถือกระเป๋าเงินของตระกูลนี้ตั้งแต่แรก”

“ส่วนของทั้งหมดนี้…” ฉันหันไปบอกพนักงานแคชเชียร์และเพื่อน ๆ ในคลาสที่ยืนหน้าถอดสี “ในเมื่อนายโรวิคไม่มีปัญญาจ่าย และสินค้าถูกแกะป้ายออกเพื่อเตรียมขนกลับแล้ว… ตามกฎของห้างและข้อกฎหมาย ทุกคนที่มีชื่อร่วมในใบสั่งซื้อและถือของอยู่ จะต้องถูกดำเนินคดีในฐานะผู้สมรู้ร่วมคิดฉ้อโกง เว้นแต่…”

ฉันเว้นจังหวะ สายตาเย็นชาของฉันกวาดมองกลุ่มคนที่เคยรุมประณามฉันในชาติก่อน จนพวกเขารีบคุกเข่าและเอ่ยปากขอโทษฉันทั้งน้ำตา

“เว้นแต่พวกเธอจะจ่ายเงินคืนในส่วนของตัวเองทั้งหมด… หรือไม่ก็ช่วยเป็นพยานส่งไอ้สิบแปดมงกุฎคนนี้เข้าคุก”

“พวกเราจะแจ้งความ! พวกเราโดนมันหลอก! อมารา… พวกเราขอโทษ!” เสียงของเพื่อนร่วมห้องดังระงม ทุกคนรุมชี้หน้าสาปแช่งโรวิคเพื่อเอาตัวรอดทันที ภาพของราชาผู้อยู่เหนือทุกคนพังทลายลงในชั่วพริบตา โรวิคถูกตำรวจลากตัวออกไปจากห้างท่ามกลางสายตานับร้อยคู่ที่รุมถ่ายคลิปประจาน ความอับอายและอนาคตที่ดับวูบจะอยู่กับเขาไปชั่วชีวิต

ฉันเดินออกมาจากห้างหรู ยืนรับลมเย็นของย่าน BGC มองดูเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกใส วันนี้ไม่มีอมาราผู้โง่เขลาและอ่อนแออีกต่อไป ศักดิ์ศรีที่เคยถูกเหยียบย่ำได้รับการทวงคืน และความแค้นในอดีตได้ถูกชำระอย่างหมดจด

ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดลบบัญชีเก่าทิ้ง แล้วก้าวเดินต่อไปข้างหน้าในฐานะทายาทเพียงคนเดียวของบัวนาเวนตูรา…

ชีวิตใหม่ของฉัน เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง

พ่อ