Namaku Maya. Sudah lima tahun aku menikah dengan Anton. Di seluruh negeri, dia dikenal sebagai CEO miliarder NovaTech, perusahaan teknologi terkenal yang sedang naik daun. Tapi yang tidak diketahui publik, keluargakulah yang memberinya modal pertama, dan diam-diam aku adalah pemilik 60% saham perusahaan itu. Aku memilih tetap berada di balik layar sebagai ibu rumah tangga biasa agar egonya tidak terluka.
Namun cintaku dibalas dengan pengkhianatan.
KEJUTAN DI UDARA
Hari itu adalah ulang tahun pernikahan kami yang kelima.
Anton bilang dia harus terbang ke Paris untuk perjalanan bisnis penting dan tidak bisa mengajakku ikut. Aku ingin memberinya kejutan, jadi diam-diam aku membeli tiket di penerbangan yang sama.
Aku memesan kursi di kabin First Class.
Aku naik lebih dulu dan bersembunyi di balik selimut kursiku. Saat pesawat sudah lepas landas dan mencapai ketinggian 30.000 kaki, aku memutuskan berjalan ke suite Anton untuk memberinya hadiah ulang tahun kami.
Pelan-pelan aku membuka pintu geser pod First Class miliknya.
Aku mengira akan melihatnya sibuk membaca dokumen.
Namun dunia seakan berhenti berputar.
Di sana ada Anton, berbaring sambil berciuman mesra dengan Cindy, sekretarisnya yang baru berusia dua puluh lima tahun. Mereka memegang champagne sambil tertawa.
“Kamu hebat sekali cari alasan, Babe,” kata Cindy manja. “Kira-kira istri membosankanmu lagi ngapain sekarang di Indonesia?”
Anton tertawa.
“Mungkin lagi masak di rumah. Biarkan saja dia. Dia cocok urus rumah… tapi kamulah ratuku.”
Dia mencium leher Cindy sebelum melanjutkan:
“Setelah trip ini selesai, aku akan belikan kamu mobil sport yang kamu mau pakai uang dari rekening gabungan kami.”
Tanganku langsung gemetar hebat.
Aku ingin berteriak.
Aku ingin menarik rambut perempuan itu dan menampar suamiku di depan semua orang.
Tapi aku menarik napas panjang.
Membuat keributan di dalam pesawat tidak akan memberiku apa pun.
Diam-diam aku menutup kembali pintu pod itu tanpa mereka sadari.
Aku berjalan kembali ke kursiku.
Aku menghapus air mataku.
Dan hati yang tadi hancur… perlahan berubah menjadi es.
“Kau mau memakai uangku untuk perempuan simpananmu, Anton?” bisikku pelan.
“Baiklah.”
“Kita lihat nanti.”
Lanjutkan membaca kisah lengkapnya di kolom komentar… 👇
Pagbalik ko sa upuan ko, nanginginig pa rin ang mga daliri ko. Pero hindi na dahil sa sakit.
Dahil sa galit.
At kapag ang isang babae ay matagal nang tahimik… ang galit niya ang pinakamapanganib.
Kinuha ko ang laptop ko mula sa bag at mahinahong nag-log in sa private shareholder portal ng NovaTech.
Ako si Maya na “simpleng asawa” sa mata ng lahat.
Pero sa totoo—
ako ang pinakamalaking shareholder ng kumpanyang ipinagmamalaki ni Anton.
Ako ang nagligtas sa NovaTech noong muntik na itong malugi limang taon na ang nakalipas.
At ngayong gabi…
ako rin ang tatapos sa ilusyon niyang siya ang hari.
Tahimik kong tinawagan si Attorney Villanueva, ang abogado ng pamilya namin.
“Attorney,” malamig kong sabi, “activate the emergency clause.”
Natahimik siya sandali.
“Ma’am… sigurado po kayo?”
Tumingin ako sa saradong pod kung saan naroon si Anton at ang sekretarya niyang abala pa rin sa pagtataksil.
“Mas sigurado pa ako kaysa kahit kailan.”
Sa loob ng sampung minuto, nagsimula ang sunod-sunod na galaw.
Na-freeze ang joint accounts namin.
Na-block ang corporate access cards ni Anton.
At higit sa lahat—
naglabas ng emergency board meeting notice ang mga tunay na investors ng NovaTech.
Lahat iyon habang nasa ere pa ang eroplano.
Habang masayang umiinom ng champagne ang asawa ko.
Hindi niya alam…
unti-unti nang nawawala sa kanya ang buong imperyo niya.
Makalipas ang halos isang oras, biglang bumukas ang pod niya.
Lumabas si Anton habang nakakunot ang noo, hawak ang cellphone niyang wala nang tigil sa pag-ring.
“Bakit walang pumapasok na transaction?” bulong niya.
Kasunod niya si Cindy na halatang naiirita.
“Babe, hindi gumagana yung card mo. Pinahiya tayo ng attendant.”
Hindi ko sila pinansin.
Tahimik lang akong nagbabasa ng magazine.
Hanggang sa tumunog nang malakas ang phone niya.
At doon ko unang nakita ang takot sa mukha niya.
“WHAT?!” sigaw niya.
Napalingon ang ilang pasahero.
“Anong ibig mong sabihin na suspended ako bilang CEO?!”
Nanlamig ang mukha niya habang nakikinig.
“Emergency board vote?! Sino ang may authority para gawin ‘yan?!”
Nang sandaling iyon…
dahan-dahan kong ibinaba ang magazine ko.
At ngumiti.
Doon lang niya ako nakita.
Parang nakakita siya ng multo.
“M-Maya?!”
Namutla si Cindy.
“A-asawa mo?!”
Tahimik akong tumayo.
Isang hakbang.
Dalawa.
Hanggang sa huminto ako sa harap nilang dalawa.
“Enjoy ba ang anniversary trip?” tanong ko nang kalmado.
Hindi makapagsalita si Anton.
Sa unang pagkakataon sa limang taon…
nakita kong takot na takot siya sa akin.
“Maya, pakinggan mo muna ako—”
“Hindi.”
Inabot ko sa kanya ang isang manipis na envelope.
“Nandiyan ang notice ng board.”
“Nandiyan din ang divorce papers.”
Parang nawalan siya ng hangin.
“Maya… please…”
Ngumiti si Cindy nang pilit at agad umatras.
“Ako… pupunta muna ako sa restroom…”
“Umupo ka,” malamig kong sabi.
At agad siyang natigilan.
Dahil ngayon lang niya nalaman—
hindi siya nakikipaglaro sa simpleng maybahay.
Kundi sa babaeng may kontrol sa lahat ng perang kinagigiliwan niya.
Lumuhod si Anton sa gitna ng aisle ng first-class cabin.
Hindi na niya alintana ang mga taong nakatingin.
“Maya, mahal kita…”
Napatawa ako.
Mahina.
Masakit.
“Hindi mo ako mahal, Anton.”
“Tanging buhay na ibinibigay ko sa’yo ang minahal mo.”
Kinuha ko ang wedding ring ko.
At dahan-dahan iyong inilapag sa tray table sa harap niya.
“Binili mo ng sports car ang kabit mo gamit ang account ko.”
“Tapos ngayon sasabihin mong mahal mo ako?”
Tumulo ang luha niya.
Pero huli na.
Dahil habang umiiyak siya sa loob ng eroplano—
kumakalat na online ang balitang tinanggal siya bilang CEO ng NovaTech dahil sa financial misconduct.
Bumagsak ang shares niya.
Nag-pull out ang investors.
At ang penthouse, sports cars, at luxury accounts na ipinagyayabang niya…
lahat nakapangalan sa kumpanya.
Na hindi na niya kontrolado.
Paglapag namin sa Paris, sinalubong ako ng legal team ko.
At si Anton?
Dalawang airport security officers ang lumapit sa kanya.
“Mr. Anton Reyes, kailangan po ninyong sumama sa amin regarding corporate fraud investigation.”
Parang gumuho ang buong mundo niya.
“MAYA!” sigaw niya habang hinihila palayo.
Pero hindi na ako lumingon.
Dahil limang taon akong naging tahimik na asawa.
At sa isang flight lang…
tinapos ko ang pagiging hari niya sa himpapawid.